فردیناند دِمارا؛ جراحِ قلابی که وسطِ جنگ عمل کرد

خب،این آقا خودش رو بعنوان جراح جا میزنه و وسطِ جنگ، رو یه کشتیِ جنگی، شروع میکنه به عمل کردن مجروح های جنگی بیا تا داستان مرد هزارچهره واقعی رو برات تعریف کنم

ماجرا با این آقا شروع میشه فِرد متولد سال ۱۹۲۱ ایالتِ ماساچوستِ آمریکا

یه پسرِ چهار شونه و خوش‌برخورد، از اون تیپ پسرا که پنج دقیقه باهاش حرف بزنی، فکر می‌کنی ده ساله باهاش رفیقی.

فرد 16 سالشه که از خونه فرار میکنه .. و یه صومعه رو پیدا میکنه و میره که مثلا راهبه بشه

ولی خب نه اینکه یهو خیلی مذهبی شده باشه ها، فقط دنبالِ یه زندگیِ جدید می گشته

اونجا زیاد نمی‌مونه، میره تو یه گروهِ مذهبیِ دیگه، یه مدت به بچه‌ها درس میده، و همین‌جوری از این شاخه به اون شاخه بوده

سالِ ۱۹۴۱ میره ارتش. اونجا هم خیلی نمی مونه ولی به‌جای اینکه مثل آدم بیاد بیرون، هویتِ یکی از هم‌خدمتی‌هاش رو برمی‌داره و غیب میشه.

بعدش میره نیروی دریایی، اونجا هم دووم نمیاره، و این دفعه دیگه کلاً خودکشیِ خودش رو جعل می‌کنه که کلا ناپدید بشه

اینجا حدودا بیست و چند سالشه

یه مدت بعد با یه هویت جدید «دکتر رابرت فرنچ». استادِ روان‌شناسی، تو یه کالج تو پنسیلوانیا.

با مدرکی که اصلاً مالِ خودش نبوده، شروغ میکنه روانشناسی درس دادن و تا اینجا هیچکسم بهش شکی نکرده. یه مدت بعد با یه مدرک دکترا و یه اسم دیگه میره یه دانشگاه دیگه و اونجا استاد میشه. خلاصه کارش همین شده بود.

تا اینکه یه روز دستگیر میشه اما نه بخاطر جعل هویت بابتِ همون فرار از خدمت، و هجده ماه میره زندان. ولی خب سر عقل اومد ؟ نه

بعد از زندان سر از یه گروهِ مذهبی تو ایالتِ مِین درمیاره و این سری اسمش شده «برادر جان».

و اونجا با این آقا آشنا میشه دکتر جوزف یه پزشک جراح کانادایی

و خب، یه جوری مدارکِ این دکتر میفته دستِ فِرد. اینکه دقیقاً چطوری، راستش هنوزم کسی با اطمینان نمی‌دونه.

حالا سالِ ۱۹۵۱ـه. جنگِ کره شروع شده و نیروی دریاییِ کانادا نیاز به پزشک داره

فِرد هم با مدارکِ «دکتر جوزف » میره شهرِ سنت جان تو کانادا و میگه من جراحم، اومدم به ارتش خدمت کنم.

و جالبیش اینه که دکتر جوزف واقعی هم تو همون استان داشته طبابت می‌کرده.

ظرفِ چند روز، فقط چند روز، میشه ستوان‌جراحِ نیروی دریاییِ کانادا.

اول می‌فرستنش بیمارستانِ نیروی دریایی، بعدش یه دستور میاد: یه ناوشکن به اسمِ «کایوگا» داره برای ماموریت میره سمتِ کره و به یه جراح احتیاج داره.

و اینجوری میشه که یه کشتیِ جنگی راه میفته سمتِ میدون جنگ با یه پزشک جراح غلابی

خب اگه قسمتِ قبل رو ندیدی، خلاصه‌ش اینه که یه یارو بدونِ هیچ مدرکِ پزشکی، شده جراحِ یه کشتیِ جنگی.

حالا کشتیِ «کایوگا» تو آب‌های کره‌ست. اولاش همه‌چی آرومه، یه بریدگی، یه پیچ‌خوردگی، یه عفونتِ ساده… از اون کارا که با یه جعبه کمک‌های اولیه هم کار در میاد

تا اینکه یه روز خودِ کاپیتان کشتی میاد سراغش. این آقا کاپیتان جیمز پلومر. درد دندون کاپیتان جیمز رو دیوونه کرده

حالا فرد چیکار میکنه ؟ هیچی با انبر بالا سر کاپیتان ارشد کشتیه سعی داره که دندونش رو بکشه

خلاصه فِرد دندون رو می‌کشه. و جدی جدی کاپیتان هم حالش خوب میشه.

کم‌کم فِرد تو کشتی حسابی محبوب میشه. یکی از افسرای همون کشتی بعداً درباره‌ش گفته بود آدمِ خوش‌برخوردی بود و همیشه انرژی جمع بود. خب معلومه، کی به دکترِ خوش‌خنده‌ی کشتی می خواد شک کنه؟

ولی یه روز اوضاع جدی میشه. چند تا سرباز زخمیِ کره‌ای رو میارن رو کشتی. آدمایی که زخم های جدی گلوله و ترکش جنگی دارن

و دکترِ این کشتی کیه؟ فِرد.

تا حالا هر وقت هوا پس می‌شد، فِرد جمع می‌کرد می‌رفت یه جای دیگه. ولی الان وسطِ دریاست، رو یه کشتیِ جنگی. هیچ جا نمی‌تونه بره.

یا باید اینا رو عمل کنه، یا همه متوجه میشن که این یارو اصلاً دکتر نیست. و این وسط، این آدما ممکن بود همون شب بمیرن.

فِرد دستکش‌ها رو دستش می‌کنه. حالا من نمی‌دونم اون لحظه تو سرش چی می‌گذشته، ولی می‌دونم چی کار کرد.

یکی از این مجروح‌ها یه گلوله تو سینه‌ش بوده. فِرد میره بالای سرش، آروم آروم دستش رو میاره جلو…

و گلوله رو درمیاره.

حالا شوخی نداریم، جونِ این آدما دستِ کسی بود که یه روزم دکتر نبوده. اینجاش دیگه بامزه نیست.

ولی خب از اون روز فِرد رو کشتی دیگه یه دکترِ معمولی نیست، واقعا قهرمان شده بود خبرش به گوش چندتا خبرنگار می رسه و ماجرای این جراحِ شجاع رو تو روزنامه‌ها پخش می‌کنن «دکتر جوزف سیر». قهرمان جنگی

اماااا همین خبر بدترین اتفاقِ ممکن برای فِرد بود.

چون اون‌ور، تو کانادا، دکتر جوزف واقعی داشته تو شهرِ خودش طبابت می‌کرده. و یهو اسمِ خودش رو تو روزنامه می‌بینه، کنارِ یه داستانِ قهرمانی تو جنگِ کره.

یعنی دیگه خودت ببین یار. چه حالی شده. از رو عکسا فرد رو میشناسه همون دوست قدیمی تو اون گروه مذهبی

یه مدت بعد، یه شب که کایوگا هنوز تو آبهای کره ست تو اتاقِ رادیو یه پیامِ رمزی برای کاپیتان میاد.

روش نوشته: «فوق محرمانه دلیل داریم افسرِ پزشک شما…»

« فوق محرمانه دلیل داریم افسرِ پزشکی شما یک شیاده. تحقیق کنید و گزارش بدید.»

و خب، بازی برای فرد تموم شد. جراحِ قهرمانِ کشتی، یه آدمِ جعلی از آب دراومد.

حالا فکر می‌کنی چی شد؟ زندانی شد ؟ مجازات شد ؟ نه اصلا نیروی دریاییِ کانادا اصلاً ازش شکایت نکرد. تازه حقوقِ عقب‌افتاده‌ش رو هم دادن، یه چیزی حدودِ هزار دلار، و بی سر و صدا تحویلش دادن به آمریکا.

احتمالاً چون نمی‌خواستن این آبروریزی از این بیشتر پخش شه.

ولی فکر می‌کنی فِرد احساس پشیمونی کرد ؟ خب معلومه که نه

برمی‌داره داستانِ خودش رو به مجله‌ی «لایف»، می‌فروشه که یه مجله‌ی خیلی معروفِ آمریکاییه این عکس مجله رو داشته باش چون بر میگردیم بهش

چند سال بعد فِرد یه اسمِ جدید داره: «بن جونز». این دفعه نگهبانِ زندان. اونم تو تگزاس.

و از قضا اینجا هم تو کارش خیلی خوبه، اون‌قدر که میشه مسئولِ بندِ فوق‌امنیتی، همون جایی که خطرناک‌ترین زندانی‌ها رو نگه می‌دارن.

تا اینکه یه روز یکی از زندانی‌ها یه مجله قدیمی رو از کتابخونه زندان گرفته یه شماره‌ی قدیمیِ مجله «لایف».

همین‌جوری داره ورق می‌زنه و می‌رسه به عکسِ جراحِ قلابیِ نیروی دریایی کانادا سرش رو بلند می‌کنه، و می‌بینه که این که همین آدم اون‌ور میله‌ها ست که داره نگهبانی میده.

یعنی همون شهرتی که خودش فروخته بود، این دفعه لوش میده.

فِرد اول انکار می‌کنه، اما خب طبقِ معمول، فرار رو بر قرار ترجیح میده

ولی داستان هنوز تموم نشده سپتامبرِ ۱۹۵۶، تو یه جزیره‌ی کوچیک تو ایالتِ مِین، «آقای مارتین گادگارت». معلم انگلیسی جدید دبیرستان جزیره ست. که خب همین فرد داستان ماست.

اونجا هم خیلی زود محبوبِ همه میشه، با بچه‌ها برنامه‌ی فوق‌برنامه راه مینداره، تو کارای شهر هم کمک می‌کنه.

ولی خب چند تا از اهالی یه‌کم بهش مشکوک میشن. و طبقِ گزارشِی که روزنامه‌ی مِین منتشر کرده از رو یه لیوانِ آبجو که دستش گرفته بوده، اثرِ انگشتش رو برمی‌دارن و می‌فرستن برای پلیسِ ایالتی.

و اینجا هویت اصلیش لو میره

۱۴ فوریه‌ی ۱۹۵۷، یعنی روزِ ولنتاین، دو تا کارآگاه با کشتیِ گاردِ ساحلی میان تو جزیره و معلمِ محبوبِ بچه‌ها رو دستگیر می‌کنن.

اینم عکسِ واقعیِ خودِ فِرده، سالِ ۱۹۵۱ با لباسِ جراحِ نیروی دریایی.

اینم خودشه، شش سال بعد تو مِین، وسطِ یه کارآگاه و یه دادستان. با پاپیون. خیلی هم ریلکس.

فِرد تو شصت سالگی در سالِ ۱۹۸۲ تو کالیفرنیا فوت کرد.